| Mobile | RSS

Εκλογές Σεπτεμβρίου 2015 – Κάποιες σκέψεις για το εκλογικό αποτέλεσμα.

Ημερομηνία δημοσίευσης: 6 October, 2015
Δεν υπάρχουν σχόλια | Κατηγορία: Κοινωνία, Πολιτική

Εκλογές Σεπτεμβρίου 2015 – Κάποιες σκέψεις για το εκλογικό αποτέλεσμα.

Όσοι πιστεύουν ότι για το τελευταίο εκλογικό αποτέλεσμα την ευθύνη φέρουν οι “υπόλοιποι”, στολίζοντάς τους, μάλιστα, πολλές φορές με διάφορα επίθετα, θεωρώ ότι ψάχνουν για τον αποδιοπομπαίο τράγο.

Ίσως θα πρέπει, πριν κρίνουν τους συμπολίτες τους, να κρίνουν το εκλογικό σύστημα και ίσως να κατηγορήσουν το ίδιο εκλογικό σύστημα και το σύστημα διακυβέρνησης για το αποτέλεσμα, δηλαδή, το bonus των εδρών και τη Δημοκρατία. Ίσως, πριν κατηγορήσουν οποιονδήποτε άλλο και μεταφέρουν την ευθύνη του αποτελέσματος σε άλλους (όπως προσπάθησε να κάνει και ο Σύριζα-Τσίπρας με το δήθεν “Δημοκρατικό Δημοψήφισμα”), θα πρέπει να κατηγορήσουν τους εαυτούς τους για το γεγονός ότι θέλουν ως πολίτευμα τη Δημοκρατία και όχι κάτι καλύτερο.

Ίσως, όλοι όσοι είναι δυσαρεστημένοι με το εκλογικό αποτέλεσμα και με τους συμπολίτες τους, θα πρέπει να κατηγορήσουν πρώτα-πρώτα τους εαυτούς τους για το γεγονός ότι περιμένουν από ανθρώπους οι οποίοι μπορεί να μην έχουν κριτική ικανότητα ή που μπορεί να έχουν προσωπικά συμφέροντα, ανθρώπους χωρίς ηθική, χωρίς παιδεία, χωρίς γνώσεις, λαμόγια, εγκληματίες, ανήθικους , απατεώνες κ.λπ., ανθρώπους οι οποίοι έχουν σχηματίσει λόμπυ και συντεχνίες, από όλους αυτούς να περιμένουν όλοι οι υπόλοιποι να συμπεριφερθούν δίκαια και δημοκρατικά. Δηλαδή, να περιμένουν από ανθρώπους οι οποίο σκοπό έχουν να καταλύσουν τη δημοκρατία και να εκμεταλλεύονται ή να εξαπατούν τους υπόλοιπους, να σκέφτονται δημοκρατικά, δίκαια και να λειτουργούν υπέρ αυτής…

 

Αλλά ας δούμε το θέμα των εκλογών και του πολιτεύματος από μία διαφορετική οπτική γωνία: Ποιος από όλους μας είναι στ’ αλήθεια δημοκράτης; Ποιος από όλους μας συμπεριφέρεται στη δική του προσωπική ζωή “δημοκρατικά”;

Για παράδειγμα. Ποιος από όλους μας όταν θέλει να κάνει μια δική του, προσωπική εργασία, δημιουργεί δημοψηφίσματα και εκλογές αφήνοντας ουσιαστικά τους άλλους να λαμβάνουν αποφάσεις για τις δικές τους ζωές; Κανείς! Το πολύ – πολύ να συμβουλευθούμς ΕΜΠΙΣΤΟΥΣ ανθρώπους του κοντινού μας περιβάλλοντος ΜΕ ΓΝΩΣΕΙΣ και ΜΕ ΗΘΙΚΗ, οι οποίοι να μας βοηθήσουν να πάρουμε τη βέλτιστη απόφαση!

Ή για παράδειγμα. Όταν κάποιος χρειάζεται κάποιον υδραυλικό, ή να αναζητεί κάποιο εστιατόριο για να φάει, ψάχνει για τον καλύτερο τεχνικό και για το καλύτερο εστιατόριο, συμβουλεύεται τους καλύτερους οδηγούς αγοράς, προσπαθεί να χρησιμοποιήσει ό,τι καλύτερο υπάρχει για να λάβει την καλύτερη απόφαση! Γιατί όλοι γνωρίζουμε ότι μόνο μέσω του καλύτερου θα έχουμε το καλύτερο αποτέλεσμα. Και αυτό είναι νόμος της φύσης.

Άρα, στην προσωπική μας ζωή κανείς μας δεν είναι δημοκράτης. Στην προσωπική μας ζωή κανείς μας δεν συμπεριφέρεται δημοκρατικά! Αντίθετα, όλοι μας συμπεριφερόμαστε ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΙΚΑ! Όλοι μας ψάχνουμε για το καλύτερο μέσω του καλύτερου και όλοι μας προσπαθούμε να χρησιμοποιήσουμε ό,τι καλύτερο υπάρχει και μόνο σε εξαιρετικά δύσκολες καταστάσεις θα αφήσουμε άλλους να λάβουν αποφάσεις για εμάς, και αυτό μόνο όταν είμαστε σίγουροι ότι θα έχουμε την καλύτερη συμβουλή από τους καλύτερους ανθρώπους, ή τουλάχιστον, όταν είμαστε πεποισμένοι ότι δεν μπορούμε να λάβουμε μία σωστή απόφαση!!!!

Άρα, στην προσωπική μας ζωή κανείς δεν είναι δημοκράτης. Ακόμα και στην οικογένειά μας. Ποιος από όλους μας κάθεται να κάνει “Δημοκρατικές” συζητήσεις με ΟΛΑ τα μέλη της οικογένειας και ΠΟΣΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΑ λαμβάνονται οι αποφάσεις μέσα σε ένα σπίτι; Και πόσο “δημοκρατική” είναι η συμπεριφορά μας απέναντι στα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας; Και πόσο “δημοκρατική είναι η συμπεριφορά των υπόλοιπων μελών της οικογένειάς μας απέναντί μας;

Και όμως, πώς είναι δυνατόν κανείς μας να μην είναι δημοκράτης στην προσωπική του ζωή, αλλά στο σύστημα διακυβέρνησης που μας αφορά ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ, να είμαστε πεπεισμένοι ότι η δημοκρατία είναι το καλύτερο πολίτευμα και ότι αυτό το πολίτευμα θα μας οδηγήσει στο καλύτερο αποτέλεσμα; Πώς είναι δυνατόν όταν χρειαζόμαστε συμβουλές, αγαθά ή υπηρεσίες να αναζητούμε το καλύτερο μέσω του καλύτερου και όταν έρχεται η ώρα του πολιτειακού συστήματος να το αφήνουμε στην τύχη οποιουδήποτε πιθανού αγράμματου, ψυχοπαθή, απατεώνα, ιδιοτελή, ανήθικου, εγκληματία ανθρώπου;

Διότι, αν το θέλετε, όλοι οι παραπάνω και κυρίως οι απατεώνες δεν πρόκειται ποτέ να προσπαθήσουν να συμπεριφερθούν δημοκρατικά. Αντίθετα, θα προσπαθήσουν να χρησιμοποιήσουν τη δημοκρατία και τα πολλά και ανυπέρβλητα κενά της προς όφελός τους. Θα προσπαθήσουνε να χρησιμοποιήσουν την δημοκρατία για να υφαρπάξουν την εξουσία και να την χρησιμοποιήσουν προς όφελός τους. Διότι, ο ηθικός, ο δίκαιος και ο ικανός άνθρωπος δεν πρόκειται να συμπεριφερθεί ποτέ παράνομα, αντικοινωνικά ή εγκληματικά. Αντίθετα, οι απατεώνες, οι εγκληματίες, οι ανίκανοι, οι ανήθικοι, θα προσπαθούν ΠΑΝΤΟΤΕ να βρίσκουν ευκαιρίες για το πως θα υπονομεύσουν τους υπόλοιπους, θα δημιουργούν πάντοτε κλίκες, συντεχνίες και παράνομες ομάδες, θα δρουν πάντοτε στο παρασκήνιο και θα προσπαθούν πάντοτε να χρησιμοποιούν την αφέλεια, την καλοσύνη και οτιδήποτε άλλο για να καταχραστούν, να υποδουλώσουν να εκμεταλλευτούν ….

 

Αλλά, ας κοιτάξουμε το θέμα από μία ακόμη διαφορετική οπτική γωνία. Ιστορικά, πότε υπήρξε πραγματικά πετυχημένο σύστημα διακυβέρνησης με δημοκρατία; Όπως επίσης, πότε υπήρξε επιτυχημένος κομμουνισμός ή κάποιο άλλο πολιτειακό σύστημα από τα γνωστά; Ποτέ είναι η απάντηση. Ποτέ στην ιστορία δεν υπήρξε ούτε πραγματική, αλλά, ούτε και πετυχημένη δημοκρατία. Και όλα τα προαναφερθέντα συστήματα όπου και όποτε και αν έχουν εφαρμοστεί, έχουν αποτύχει.

Το μοναδικό σύστημα που έχει φέρει ή που μπορεί να φέρει αποτελέσματα είναι η αριστοκρατία. Και είναι το σύστημα που χρησιμοποιεί οποιοσδήποτε θέλει πραγματικά να προχωρήσει στη ζωή του. Πάρτε για παράδειγμα τις πετυχημένες επιχειρήσεις. Οι καλύτεροι συμμετέχουν στα διοικητικά συμβούλια, οι καλύτεροι λαμβάνουν τις αποφάσεις και αυτό είναι και το μυστικό της επιτυχίας.

Γιατί, αυτό που συνηθίζεται να λέγεται για τη δημοκρατία στην αρχαία Αθήνα, ότι δηλαδή, ήταν το καλύτερο πολίτευμα, ποιος έχει ψάξει ιστορικά για να δει εάν πραγματικά αυτό ισχύει; Ποιος από εμάς έχει ψάξει να βρει εάν αυτό που λένε για την αρχαία ελληνική δημοκρατία υπήρξε πραγματικά και ήταν επιτυχημένη. Γιατί, αν ψάξει κανείς το θέμα και την πραγματική ιστορία και διαβάσει και πολλούς ιστορικούς, Έλληνες και ξένους, θα δει ότι η “δημοκρατία” στην αρχαία Αθήνα, όχι μόνο ποτέ δεν υπήρξε και ποτέ δεν εφαρμόστηκε. Αντίθετα, χρησιμοποιήθηκε από μία ομάδα ανθρώπων για να καταλύσει άλλα πολιτεύματα, να υφαρπάξει την εξουσία και μέσω αυτής να καταστρέψουν τις κοινωνίες, να στρέψουν τις πόλεις – κράτη σε εμφύλιους πολέμους, να χρησιμοποιήσουν τους αγράμματους, τους απαίδευτους και να παρασύρουν – να δημαγωγήσουν τον όχλο εναντίων των πολιτικών τους αντιπάλων ή οτιδήποτε άλλου, αποδυναμώνοντας και καταστρέφοντας τις κοινωνίες και διατηρώντας με αυτό τον τρόπο συνεχώς την εξουσία. Όπως δηλαδή γίνεται και σήμερα. Όποιος προσπαθήσει να δει την πικρή ιστορική αλήθεια, θα δει ότι αυτό που αποκαλούν κάποιοι δημοκρατία, μόνο δεινά έφερε στις κοινωνίες που εφαρμόστηκε και το μοναδικό πράγμα που κατάφερε ήταν να τις καταστρέψει. Αργά ή γρήγορα.

Αλλά, κάντε το εξής ερώτημα σε κάποιον απατεώνα πολιτικό: Ρωτήστε τον ποιο θεωρεί ότι είναι το καλύτερο πολίτευμα: η Αριστοκρατία ή η δημοκρατία.

Όλα τα γνωστά πολιτειακά συστήματα έχουν αποτύχει (ή έχουν χρησιμοποιηθεί από κάποιους) και πολύ απλά, ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΑΔΥΝΑΤΟ ΝΑ ΠΕΡΙΜΈΝΕΙ ΚΑΝΕΙΣ σωστό αποτέλεσμα από την πλειοψηφία του κόσμου=δημοκρατία, από τον όχλο, από την ολιγαρχία, από την βασιλεία, από την….

Και θα με ρωτήσετε ποιο θεωρώ ότι είναι το καλύτερο σύστημα διακυβέρνησης.

Κατά τη δική μου άποψη, το μοναδικό σύστημα το οποίο μπορεί να δώσει σωστό αποτέλεσμα είναι η αριστοκρατία. Δηλαδή, η διοίκηση από τους άριστους, από τους καλύτερους, από τους πιο δίκαιους, τους ποιο ηθικούς κ.λπ.. Εάν κάποιος θέλει να περιμένει κάτι καλό στη ζωή του, μπορεί να το δει μόνο από άριστους και όχι από κάθε έναν τυχαίο, συμπεριλαμβανομένου και του εαυτού μου. Και τίποτα καλό δεν μπορεί να περιμένει κανείς από τον όχλο, από την πλειοψηφία, από τη μοναρχία ή από οτιδήποτε άλλο. Και αυτά τα έχουν αναλύσει πολλοί σύγχρονοι ή παλαιότεροι θεωρητικοί και φιλόσοφοι, όπως ο Αριστοτέλης, ο Πλάτων, ο, ο, ο…

Γράψτε το σχόλιό σας 1067 Συνολικές προβολές, 1 σήμερα |

Γράψτε το σχόλιό σας

Για να αποστείλετε το σχόλιό σας, παρακαλούμε εισάγετε τον απαιτούμενο αριθμό: * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.