| Mobile | RSS

Δημόσιο χρέος = Πέτσινο χρέος Νο2

Ημερομηνία δημοσίευσης: 8 April, 2011
2 Σχόλια | Κατηγορία: Οικονομία

Δημόσιο χρέος = Πέτσινο χρέος Νο2

 

 

Χρηματοπιστωτική κρίση

 

Το 2008 όλοι μίλαγαν για μία άνευ προηγουμένου χρηματοπιστωτική κρίση. Κανείς όμως δεν μίλαγε για οικονομική κρίση ή για κρίση ελλειμμάτων. Κανείς! [1] Όλοι διαλαλούσαν πως κρίση είναι και θα περάσει! Οι περισσότεροι, απλά άσχετοι περί οικονομικών θεμάτων απλά δεν γνώριζαν. Οι υπόλοιποι που γνώριζαν απλά δεν ήθελαν να μιλήσουν για την πραγματικότητα.

 

Δύο χρόνια μετά κανείς δεν μιλάει για τη χρηματοπιστωτική κρίση, σαν να μην υπήρξε ποτέ. Αντίθετα όλοι μιλούν για μία οικονομική κρίση. Και πάλι κανείς όμως δεν μιλάει συγκεκριμένα γι’ αυτήν. Δηλαδή, ποιες είναι οι αιτίες και οι παράγοντες που οδήγησαν σε αυτήν;

 

Ο βασικότερος λόγος της οικονομικής κρίσης είναι η παραγωγή. Εάν σε μία οικονομία καταστραφεί η παραγωγή, πολύ απλά καταστρέφεται και η οικονομία. Χωρίς παραγωγή, δεν υπάρχει οικονομία.

Χωρίς παραγωγή δεν παράγεται πλούτος, άρα δεν παράγεται χρήμα, το οποίο είναι ουσιαστικά η αποτίμηση του πλούτου και προέρχεται από την παραγωγή.

 

Σήμερα σε μία Ευρώπη που η παραγωγή καταστρέφεται και όχι απλά μειώνεται, είναι ουτοπία να μιλάμε για οικονομία. Είναι ουτοπία να μιλάμε για ευδαιμονία, για κοινωνική ειρήνη και για όλα τα παρελκόμενά της.

Εάν μάλιστα υπολογίσουμε και την οικονομική αιμορραγία – την εκροή χρήματος-πλούτου από τις ανεπτυγμένες οικονομίες προς τις υποανάπτυκτες, τότε η οικονομική κατάσταση είναι τραγική!!!

Οικονομίες, με μία συνεχή και ακατάσχετη οικονομική αιμορραγία με τη μορφή εκροών χρήματος, χωρίς παραγωγή και ταυτόχρονα με μεγάλες ανάγκες κατανάλωσης!!

 

Τα τελευταία χρόνια αν και η παραγωγή καταστρεφόταν, εν τούτοις βλέπαμε παραδόξως το Α.Ε.Π. να αυξάνεται. Αυτό, άσχετα με το εάν το έχουμε συνειδητοποιήσει ή όχι, συνέβαινε με την Αύξηση της Οικονομικής Δραστηριότητας[2], η οποία προερχόταν από το πέτσινο χρήμα μέσω του δανεισμού.

 

 

Τα πράγματα είναι άκρως πιο περίπλοκα. Οι τράπεζες δημιούργησαν πολύ περισσότερο εικονικό πλούτο απ’ όσο θα έπρεπε μέσω του δανεισμού. Στη συνέχεια με διάφορα τεχνάσματα, επικίνδυνα και περίπλοκα χρηματοοικονομικά προϊόντα όπως τιτλοποιήσεις δανείων, ενυπόθηκα δάνεια, συμμετοχές σε εταιρείες επενδύσεων που προσπαθούσαν να μετατρέψουν το πλασματικό – πέτσινο χρήμα σε αξία και πάλι απ’ την αρχή, το σύστημα βγήκε εκτός ελέγχου. Άπειρο πλασματικό-πέτσινο χρήμα κυκλοφόρησε στην αγορά και η οικονομία ήταν στα πρόθυρα κατάρρευσης.

 

Έτσι δημιουργήθηκε η χρηματοπιστωτική κρίση. Δεν είναι τυχαίο που αυτή ξεκίνησε από τράπεζες ή επενδυτικούς οργανισμούς συγκεκριμένων συμφερόντων, όπως επίσης πως ξεκίνησε από την Αμερική. Το χρήμα έπρεπε να μαζευτεί. Οι κερδισμένοι αυτής της υπόθεσης ήταν αυτοί που γνώριζαν τι επρόκειτο να συμβεί και είχαν λάβει τα κατάλληλα μέτρα ώστε με την κατάρρευση πολλών χρηματοπιστωτικών και επενδυτικών οργανισμών αυτοί να κέρδιζαν αντί να χάσουν.

Η χρηματοπιστωτική κρίση όμως φάνηκε πως ξέφυγε από τους αρχικούς υπολογισμούς με αποτέλεσμα την υποβόσκουσα συνεχή και έτοιμη να εκραγεί χρηματοπιστωτική κρίση, την οποία συνεχώς και επιμελώς τώρα  προσπαθούν συγκαλύψουν.

 

Αν και αρκετό χρήμα μαζεύτηκε με την τεχνητή αυτή χρηματοπιστωτική κρίση (μέσω της δήθεν κατάρρευσης – χρεοκοπίας χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων), υπήρχε ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα: αυτό της παραγωγής. Χωρίς παραγωγή η χρηματοπιστωτική επαναφορά θα είχε μόνο προσωρινά επιτυχία αφού δεν υπάρχει η ανάλογη παραγωγή ώστε να διασφαλίσει την αξία και στο εναπομείναν πέτσινο χρήμα. Ταυτόχρονα οι ανάγκες αδράς χρηματοδότησης όλων εκείνων που ζούνε μέσα στα πλούτη, τις κυβερνήσεις, τους μεγαλοβιομήχανους, τι πολυεθνικές, τους μεγαλοπαράγοντες κ.λπ. δεν επέτρεπε να μαζευτεί παραπάνω χρήμα. Αντίθετα χρειαζόταν συνεχώς να εκδίδεται το πέτσινο χρήμα, από τις Κεντρικές Τράπεζες πια, ώστε να διατηρηθεί η οικονομία τουλάχιστον  σε επίπεδο κάποιας ανεκτής επιβίωσης.

Αυτός είναι και ο λόγος της τόσο σκληρής πολιτικής παροχής χρήματος και δανεισμού σήμερα από τις τράπεζες. Η προσπάθεια εξομάλυνσης της αγοράς χρήματος.

Θα είναι πολύ ενδιαφέρον να μας πούνε οι εμπλεκόμενοι στο τραπεζικό σύστημα πόσο πέτσινο χρήμα έχουν εκδώσει οι Κεντρικές Τράπεζες.

 

Παραγωγή

 

Εάν κοιτάξουμε στο πρόσφατο παρελθόν της Ε.Ε, θα διαπιστώσουμε πως το χρήμα παραμένει άφθονο σε μία οικονομία με μία συνεχώς μειούμενη παραγωγή και παρά την μετατροπή  μέρους του σε πάγια στοιχεία!!!!

 

Εάν βρισκόμασταν σε μία Ελλάδα με τη δραχμή τα πράγματα θα ήταν σχετικά απλά για τη διαχείριση της κρίσης: μία υποτίμηση του νομίσματος θα ήταν αρκετή να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις επανεκκίνησης και ανάταξης της οικονομίας. Φτηνό κόστος, ανταγωνιστική οικονομία.

 

Η Ελλάδα όμως ανήκει στο ευρώ και λειτουργεί ως μέλος της Ε.Ε.. Εάν η Ελλάδα έχει πρόβλημα και η Ε.Ε. δεν μπορεί να δώσει λύση στη μικρή οικονομικά Ελλαδίτσα του 3% του συνολικού Α.Ε.Π. τότε κάτι δεν πάει καλά, τότε μόνο υποψίες πως η ίδια η Ε.Ε. έχει τεράστιο πρόβλημα.

 

 Τεράστιες ποσότητες πέτσινου χρήματος έχουν εκδοθεί από τα δύο πιο ισχυρά νομίσματα, τα οποία χρησιμοποιούνται και ως αποθεματικά από όλες τις οικονομίες. Τεράστιες ποσότητες δολαρίων και ευρώ, τα οποία χορηγήθηκαν από τις Κεντρικές Τράπεζες για την ανάπτυξη στην αρχή και στη συνέχεια για τη διατήρηση μίας μη παράγουσας οικονομίας. Για τη σημαντικότητα του προβλήματος να αναφέρω τις καθόλου τυχαίες συζητήσεις νομισματικών θεμάτων μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας, που σαν κάτοχος τεράστιων αποθεματικών ευρώ και δολαρίου βλέπει τον πλούτο που έχει αποθηκεύσει να χάνει καθημερινά την αξία του και έτοιμο να εκμηδενιστεί, σε περίπτωση οικονομικής κατάρρευσης.

 

Το πέτσινο χρήμα είναι μεγάλη ανάγκη να βγει από την αγορά. Πώς όμως μπορεί να συμβεί αυτό; Το κόλπο του χρηματιστηρίου έγινε άπαξ και τελείωσε. Η χρηματοπιστωτική κρίση απέδωσε κάποια αποτελέσματα αλλά δεν έφερε την οριστική λύση. Τι υπολείπεται: μόνο ο χρόνος, ώστε η παραγωγή πλούτου να επαναφέρει το σωστό συσχετισμό πραγματικού πλούτου και χρήματος. Όμως σε οικονομίες χωρίς παραγωγή αυτό δεν είναι δυνατό. Χρειάζεται πολύς χρόνος, επαναφορά της παραγωγής και μεγάλη πίεση στις αμοιβές.

Όταν μειώνεις τις αμοιβές (με διάφορους τρόπους, κυρίως χρησιμοποιώντας τα πληθωριστικά τεχνάσματα) ξεκινάς με το απλό θύμα: τον λαό. Αυτό όμως θα φέρει κοινωνικές αναταραχές. Εάν κάποιος θέλει να είναι δίκαιος, θα πρέπει να μειώσει τι αποδοχές όλων ανεξαιρέτως, ανάλογα με την αγοραστική του δυνατότητα και όχι ποσοστιαία αναλογικά, από τον απλό γεωργό, μέχρι την κυρία Μέρκελ, τον κύριο Ομπάμα, τις αμοιβές των goldenboys και των μεγαλο-στελεχών των επιχειρήσεων.

 

Αυτό όμως είναι ανέφικτο καθώς το σύστημα για να συνεχίσει να λειτουργεί θα πρέπει να συνεχίσει να χρηματοδοτεί αδρά αυτούς που εργάζονται γι’ αυτό, όπως επίσης θα πρέπει να χρηματοδοτεί και μία σχετική κοινωνική ειρήνη. Έτσι λοιπόν  πολύ απλά, θα πιέσεις όσο το δυνατόν περισσότερο τα θύματα του συστήματος για να διασφαλίσεις τη σωτηρία του, χρηματοδοτώντας παράλληλα τους συνεργάτες σου.

Σήμερα όμως αυτό είναι πολύ δύσκολο λόγω της κατεστραμμένης παραγωγής. Διότι οι ανάγκες διατροφής των εργαζομένων για το σύστημα είναι υπέρογκες. Τόσο οι  συνεργάτες του συστήματος, όσο και οι ανάγκες τους είναι αυξημένες. Οι περιουσίες τους είναι πολύ μεγάλες και η συντήρησή τους χρειάζεται πολύ χρήμα. Για παράδειγμα, σε έναν απλό άνθρωπο που έχει μάθει να ζει λιτά εάν του μειώσεις το μισθό θα τα καταφέρει. Θα μπορέσει στη χειρότερη περίπτωση να αγοράσει φαγητό και να συντηρήσει την οικογένειά του, την οικία του, το αυτοκίνητό του. Σε κάποιον που κατέχει βίλες, κοστοβόρα αυτοκίνητα, γιωτ, έχει ανάγκες για μετακινήσεις, δεξιώσεις, δημόσιες σχέσεις κ.λπ. δεν είναι δυνατή η μεγάλη μείωση, γιατί οι ανάγκες είναι μεγάλες. Και στο κάτω-κάτω κάποιος που παρέχει τέτοιου είδους υπηρεσίες, απαιτεί και τις ανάλογες αποδοχές ανεξάρτητα από την κρίση ή όχι.

Γι’ αυτό και δεν γίνονται για παράδειγμα μειώσεις στις αποδοχές των βουλευτών, των πράσινων και μπλε παιδιών που εργάζονται στη Βουλή, των κομματικών μεγαλοστελεχών κ.λπ.. Ποιος θα ήθελε να γίνει βουλευτής με 700 ευρώ και ποιος θα εργαζόταν για το σύστημα; Κανείς.

 

 

Πέτσινο χρήμα και Δημόσιο χρέος

 

Κάποια στιγμή, το πέτσινο χρήμα έγινε ιδιοκτησία πολλών ανθρώπων, είτε σε χρήμα, είτε σε είδος όπως ακίνητα, επιχειρήσεις κ.λπ.. Αυτό πρέπει να επιστρέψει. Πώς; Με τη δημιουργία δημοσίου χρέους. Βάζεις λοιπόν τις κυβερνήσεις να δανειστούν χρήμα.

Το χρήμα του δανεισμού όμως δεν είναι πραγματικό αλλά πέτσινο, αφού όπως αναφέρθηκε κάποια στιγμή «η μπάλα χάθηκε», το πέτσινο χρήμα διαμοιράστηκε αλλά δεν ήταν δυνατή η επιστροφή του.

Οι χρηματιστηριακές και οι χρηματοπιστωτικές κρίσεις ήταν δύο εργαλεία τα οποία δεν απέδωσαν τα αναμενόμενα. Καιρός και για τις δημοσιονομικές κρίσεις, αλλά με μία διαφορά: Δεν μαζεύουμε απλά το πέτσινο χρήμα. Παράλληλα αποκτούμε και τον πλούτο των ανθρώπων. Με ένα σμπάρο δυο τρυγόνια.

 

Πρέπει λοιπόν οπωσδήποτε να υπέρ-δανειστεί το κράτος, αλλά με μία σημαντική προϋπόθεση: το χρήμα να μην έχει απόδοση. Δηλαδή το χρήμα που δανείζεται να μην πάει σε παραγωγικές επενδύσεις, ανάπτυξη επιχειρήσεων και ανάπτυξη των οικονομιών. Σε μία συνεχώς εμπόλεμη οικονομική κατάσταση οι κατέχοντες την εξουσία μέσω του ελέγχου του πλούτου και της παραγωγής, το μόνο που δεν θέλουν είναι να αποκτήσει κάθε πολίτης ή κάθε κράτος εξουσία με τον ίδιο τρόπο, δηλαδή αυξάνοντας τον πλούτο του.

Δανείζουμε λοιπόν τα κράτη με πέτσινο χρήμα, κατά προτίμηση από ιδιωτικές τράπεζες, αλλά και από κράτη διαμέσου οργανισμών όπως το Δ.Ν.Τ. και Κεντρικές Τράπεζες που έχουν την εξουσία, μόνο και μόνο για να τα δανείσουμε και στη συνέχεια με κατεστραμμένη παραγωγή, άρα και χωρίς δυνατότητα αποπληρωμής να οικειοποιηθούμε την ιδιοκτησία του. Μία συστηματική και μεθοδευμένη απάτη.

 

Εάν υποθέσουμε πως το χρηματιστήριο ήταν το πρώτο βήμα αυτού του σχεδιασμού, τότε μπορούμε να συμπεράνουμε πως το τέχνασμα-σχέδιο για τη δημιουργία δημοσίου χρέους ξεκίνησε κάποια χρόνια πριν από αυτό. Εάν μάλιστα κοιτάξουμε προσεκτικά την περίοδο που όλα ανεξαιρέτως τα κράτη άρχισαν να δανείζονται χωρίς ουσία και αντίκρισμα (διότι αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα συμβαίνει ταυτόχρονα και σε πολλά άλλα κράτη) θα διαπιστώσουμε πως ξεκίνησε ταυτόχρονα. Αν κοιτάξουμε πότε ξεκίνησε η ασύστολη δημιουργία δημοσίων χρεών χωρίς την αντίστοιχη πραγματική ανάπτυξη που σημαίνει ανάπτυξη της παραγωγής, θα διαπιστώσουμε ταυτόχρονη χρονική συγκυρία. Χρονικά, θα βρεθούμε γύρω στη δεκαετία του ’80. [3]

 

Στο ξεκίνημα κρατικοποιήσεις. Το κράτος δανείζεται και κρατικοποιεί. Στη συνέχεια πλήθος δημοσίων υπαλλήλων που για μία κακό ή καλοπληρωμένη θέση στο δημόσιο δίνει την ψήφο του στις διεφθαρμένες κυβερνήσεις. Στη συνέχεια πλήρεις ιδιωτικοποιήσεις. Αφού δανείσουμε τις κρατικές επιχειρήσεις σε σημείο χρεοκοπίας χρησιμοποιώντας δημιουργική λογιστική, συνδεδεμένη πάντα με τον δανεισμό, ψάχνουμε για το «κοροΐδο» που θα τις αγοράσει, παραπλανώντας τον λαό με το ψευτοεπιχείρημα πως πρέπει να πουληθεί η επιχείρηση καθώς είναι ζημιογόνα.

Λάθος κύριοι: η επιχείρηση ήταν κερδοφόρος, ζημιογόνος έγινες εξαιτίας των κυβερνητικών επιλογών και των λογιστικών απατών. Έτσι λοιπόν τα κράτη αγοράζουν στην αρχή ακριβά επιχειρήσεις και στη συνέχεια παρουσιάζοντάς τες ως ζημιογόνες τις πωλούν για ένα κομμάτι ψωμί. Και είναι τραγικό αυτό να συμβαίνει από το λεγόμενο Υπουργείο Ανάπτυξης. Μήπως είναι λανθασμένη η ονομασία και θα έπρεπε να ονομαστεί σε Υπουργείο Εκποίησης;

 

Μετά τις επιχειρήσεις τι άλλο απομένει; Η ιδιοκτησία, δηλαδή τα ακίνητα του κράτους, το έδαφος, ο ορυκτός πλούτος.

Οι κυβερνήσεις δανειστήκαν πέτσινο χρήμα, άρα το χρέος, από τη στιγμή που δημιουργήθηκε από πέτσινο χρήμα είναι πέτσινο χρέος.

Για να γίνει αυτό αντιληπτό φανταστείτε τον εαυτό σας. Έχετε μία τράπεζα με 100 ευρώ καταθέσεις και με τον νόμο «Κλασματικό αποθεματικό τραπεζικό σύστημα» (fractional reserve banking) δανείζετε στο κράτος 1.000 ευρώ.

Τι περιμένετε από το κράτος; Ή να σας επιστρέψει 1.000 ευρώ + τους τόκους ή να σας δώσει κάτι άλλο του οποίου η αξία να αντιστοιχεί σε 1.000 ευρώ + τους τόκους. Γνωρίζετε όμως πολύ καλά πως αφού το χρήμα που κυκλοφορεί στην αγορά είναι πέτσινο, το μόνο που δεν θέλετε είναι να σας επιστραφεί πέτσινο χρήμα. Έτσι τι ζητάτε; Περιουσία. Δημόσια κρατική περιουσία. Να λοιπόν τι κάνετε:

  • Δανείζετε στο κράτος πέτσινο χρήμα.
  • Το κράτος που είναι συνεργός σας στο σχέδιο, δεν χρησιμοποιεί το χρήμα για την παραγωγή, αλλά για να χρηματοδοτήσει την παραμονή του στην εξουσία, είτε πληρώνοντας δημοσίους υπαλλήλους, είτε επιχειρηματικά συμφέροντα.
  • Το Δημόσιο χρέος αυξάνει. Εάν το Δημόσιο χρέος είναι μικρό, τότε μπορεί το κράτος επιβάλλοντας κάποια οικονομικά μέτρα ή ενισχύοντας την παραγωγή να ανταπεξέλθει. Πότε δεν είναι δυνατό αυτό να συμβεί; Όταν δεν υπάρχει παραγωγή και όταν ο δανεισμός είναι σε τόσο υψηλά επίπεδα ώστε να μην είναι δυνατή η αποπληρωμή του.
  • Τα Δημόσιο χρέος, αν και πέτσινο, από τη στιγμή που άδικα και παράνομα είναι νομιμοποιημένο, θεωρείται πραγματικό χρέος, άρα και χρέος που πρέπει να πληρωθεί. Πώς; Με αντικείμενα αξίας.
  • Το πέτσινο χρέος σε μία παγκόσμια οικονομία που τελικά δεν θα χρεοκοπήσει θα μεταβληθεί μετά από χρόνια σε χρέος που θα αντικατοπτρίζει την πραγματική αξία του χρήματος. Τότε όμως δεν θα έχει καμία σημασία. Τότε όλα θα ανήκουν σε πολύ λίγους, οι οποίοι θα έχουν και την εξουσία και την δυνατότητα επιβολής της.

 

 

Όταν όλοι εμείς μαθαίνουμε για το χρήμα, τα χρηματιστήρια, την οικονομία κ.λπ. δυστυχώς ξεχνάμε πως κάποιοι άλλοι για αιώνες τώρα μελετούν και χειρίζονται αυτά τα θέματα και έχουν τεράστια γνώση και εξειδίκευση της λειτουργίας του συστήματος άρα και του ελέγχου του. Ξεχνάμε πως η εξουσία βασίζεται πάντα στον έλεγχο του χρήματος. Απώλεια χρήματος σημαίνει ταυτόχρονα απώλεια εξουσίας.

 Είναι τραγικό να πιστεύει κάποιος πως μπορεί να κατανοήσει ολοκληρωμένα το χρηματοοικονομικό σύστημα. Είναι λάθος μεγάλο, εγωισμός και επιπολαιότητα.

Το διεθνή οικονομικο-τραπεζικά κοράκια αιώνες !!! τώρα παίζουν αυτά τα παιχνίδια εις βάρος των λαών και γνωρίζουν άριστα τον τρόπο παιχνιδιού και τον τρόπο που θα καλύπτονται.

 

Το τραγικό στην περίπτωσή της σημερινής παγκόσμιας κρίσης είναι πως η απληστία του συστήματος, ίσως και το πόσο περίπλοκο έγινε αυτό, οδηγεί το ίδιο το σύστημα στην αυτοκαταστροφή του. Και τώρα τρέχουν για να προλάβουν να μην συμβεί το μοιραίο. Καταστροφή της οικονομίας σημαίνει και την απώλεια ελέγχου της εξουσίας. Δείτε τι συμβαίνει με τις Η.Π.Α. και την Κίνα. Πριν λίγους μήνες όταν ο Ομπάμα επισκέφθηκε την Κίνα, το πρώτο πράγμα που έκανε στον Κινέζο πρόεδρο κατά την συνάντησή του ήταν η υπόκλιση! Ποιος έκανε υπόκλιση; Ο πρόεδρος της μοναδικής μέχρι σήμερα υπερδύναμης που 15 περίπου χρόνια πριν κατά τον διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας έριχνε «κατά λάθος» έξυπνες βόμβες στην Κινέζικη πρεσβεία στο Βελιγράδι και απειλούσε την Κίνα με επέμβαση στη Βόρεια Κορέα !!!!

 

 

 

Πέτσινο χρέος

 

Από τη στιγμή που η κυκλοφορία του πέτσινου χρήματος έχει ξεφύγει πέρα από κάθε έλεγχο, λογικό είναι μεγάλο τμήμα του δανεισμού να προέρχεται από αυτό. Μπορούμε λοιπόν να χαρακτηρίσουμε και το χρέος ως πέτσινο, δηλαδή, πλασματικό χρέος. Δυστυχώς η πρόσβαση στα αρχεία της Ε.Κ.Τ. είναι αδύνατη, όπως επίσης στα αρχεία της FED, όπως επίσης και ο υπολογισμός από όλες τις χρηματοοικονομικές αλχημείες των τραπεζών ώστε να διαπιστώσουμε το μέγεθός του. Όπως ήταν επίσης αδύνατη η πρόσβαση στην ΤτΕ όταν υπήρχε η δραχμή.

 

Γέννιονται λοιπόν οι ερωτήσεις:

  • Γιατί όλοι αυτοί που κατηγορούν σήμερα την Ελλάδα για το ανεξέλεγκτο χρέος και έλλειμμα, προώθησαν στις αγορές ανεξέλεγκτα πλασματικό χρήμα; Ήταν λανθασμένος υπολογισμός, μία ανάγκη ή μία απάτη;
  • Ποιες είναι οι αρνητικές επιπτώσεις του πλασματικού χρήματος στις οικονομίες, ποιος ευθύνεται για αυτό και ποιος πρέπει να επιβαρυνθεί αυτές τις συνέπειες;
  • Γιατί να πληρώσω τόκους σε κάποιον που απλά τυπώνει χρήμα, όταν νόμιμο και λογικό είναι να πληρώνω μόνο το πραγματικό χρήμα;

 

Παρόλα αυτά το πέτσινο χρέος έχει και άλλες δύο διαστάσεις:

Μία δεύτερη διάσταση: αυτή της μη ύπαρξής του ή διαφορετικά της τεχνητής του δημιουργίας ή διόγκωσης διαμέσου παραποιημένων στοιχείων ή πλασματικών εγγραφών στο λογιστικό σύστημα, κοινώς «δημιουργικής λογιστικής».

 

Μία τρίτη διάσταση που είναι η οικονομική απάτη εις βάρος του δημοσίου η οποία μπορεί να αυξήσει το χρέος δεν θα αναλυθεί εδώ. Απλά παραδείγματα αυτής είναι όλα τα οικονομικά σκάνδαλα όπως, χρηματιστήριο, Βατοπαίδι, προμήθειες δημοσίου τομέα, Δ.Ε.Κ.Ο., Ε.Ρ.Τ., Ασφαλιστικά ταμεία, Δημόσια έργα, γενικότερα οικονομικά σκάνδαλα όπως siemens, Ο.Τ.Ε., Εθνικές Οδοί,  Ε.Α.Β., offshoreεταιρείες σε συναλλαγές με υποθέσεις δημοσίου, πλασματικές αποδοχές δημοσίων υπαλλήλων και επιπλέον σύγχυση στον τρόπο εγγραφών των πληρωμών τους εμπλέκοντας λογαριασμούς από επιδοτήσεις από την ΕΕ, πλήρης ασυδοσία και εγκληματικές σπατάλες από την κυβέρνηση, απευθείας αναθέσεις έργων, απάτες στην τοπική αυτοδιοίκηση (Νομαρχίες, Δήμοι, Κοινότητες), εξοπλισμοί, αδιαφάνεια και κακή χρησιμοποίηση των κοινοτικών πόρων, Ολυμπιακοί αγώνες και εκατοντάδες, ίσως χιλιάδες μεσαίου ή μεγάλου μεγέθους οικονομικές απάτες, Χρηματοδοτήσεις από ειδικούς λογαριασμούς, Κονδύλια και χρηματοδοτήσεις Υπουργείου Πολιτισμού (ΟΠΑΠ, πολιτιστικού σύλλογοι κ.ά.), Χρηματοδοτήσεις Μ.Κ.Ο.

 

 

Ανάλυση της δεύτερης διάστασης.

Τα δεδομένα της δεύτερης διάστασης πέτσινου, δηλαδή πλασματικού χρέους συνοψίζονται (τα κυριότερα) ως εξής:

 

  • Το 1999 για να μπει η Ελλάδα στην ΟΝΕ χρησιμοποιήθηκε δημιουργική λογιστική και μεταβλήθηκαν τα πραγματικά στοιχεία της ελληνικής οικονομίας και του χρέους.
  • Απογραφή Αλογοσκούφη το 2004 – Διαγραφή των δεδομένων του ΠΑΣΟΚ και νέα εκκίνηση με διαφορετικούς υπολογισμούς από τον Αλογοσκούφη
  • Συστηματική και μεθοδευμένη παραποίηση των στοιχείων της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας και πλήρης αναξιοπιστία αυτών.
  • Τεράστια αύξηση του δημοσίου χρέους χωρίς την αντίστοιχη αύξηση στο ενεργητικό και την δημόσια περιουσία. Αντίθετα μείωση του ενεργητικού και της περιουσίας του δημοσίου.
  • Ειδικοί λογαριασμοί. Υποτίθεται πως τους κατάργησε ο Αλογοσκούφης, όμως κάποιοι παραμένουν ακόμα ενεργοί.
  • Εξοπλιστικά προγράμματα. Εντός ή εκτός προϋπολογισμού; Τι ποσά και πώς πληρώνονται. Τα πάντα είναι στο παρασκήνια επηρεάζοντας όμως το προσκήνιο του χρέους.
  • Δεν υπάρχει πρόσβαση στα αρχεία του Υπουργείου Οικονομικών. Η έλλειψη πρόσβασης και δημοσιοποίησης των στοιχειών προκαλεί τουλάχιστον αδιαφάνεια, αναξιοπιστία και δυσπιστία για αυτά.
  • Εταιρείες του στενότερου και ευρύτερου δημοσίου τομέα που εμφανίζονται ζημιογόνες χωρίς έκδοση ισολογισμών (Ολυμπιακή, Ε.Ρ.Τ., κ.λπ.). Παρόλα αυτά χαρακτηρίζονται ως ζημιογόνες !!!!!
  • Συχνές αυθαίρετες μεταβολές του ελλείμματος από τις κυβερνήσεις χωρίς κάποια εμφανή δικαιολογία και το κυριότερο χωρίς την παρουσίαση αποδεικτικών στοιχείων. Είναι χαρακτηριστική η άνεση που τις τελευταίες δεκαετίες οι υπουργοί οικονομικών μετέβαλαν τις εκτιμήσεις τους για τα στοιχεία του ελλείμματος και του χρέους. Τα σχόλια δικά σας.
  • Χρησιμοποίηση δομημένων χρηματοοικονομικών προϊόντων που κρατήθηκαν μυστικά με άγνωστες τις πτυχές των συμφωνιών, των αποδόσεών και τις επιπτώσεις τους στο χρέος.
  • Συνεχείς αλληλοκατηγορίες μεταξύ των πολιτικών κομμάτων για παραποιήσεις στατιστικών στοιχείων, χωρίς κανένα κόμμα να μπορεί να αποδείξει την αθωότητά του.
  • Αντίθετα, κανένα κόμμα και κανένας πολιτικός ποτέ μα ποτέ δεν κατηγόρησε και δεν απέδωσε ευθύνες σε πολίτη ή ιδιώτη για την γενικότερη οικονομική κατάσταση της Ελλάδας αλλά και ειδικότερα για το χρέος.
  • Είναι άκρως περίεργη η σιγή ιχθύος που τηρούσαν όλοι (Ε.Ε., Commission, GoldmanSachs, Δ.Ν.Τ., Ε.Κ.Τ., Μ.Μ.Ε..) για το χρέος μέχρι την εκλογή του ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση. Όλοι τους ως δια μαγείας το ανακάλυψαν ταυτόχρονα αμέσως μετά την εκλογή του Παπανδρέου.
  • Έκτακτο χρέος που προέκυψε από την κρατική βοήθεια για τη στήριξη των τραπεζών κατά την χρηματοπιστωτική κρίση με την έκδοση ομολόγων επιβάρυνε αυτό, χωρίς την ανταπόδοση αργότερα από τις τράπεζες. Νεότερες πληροφορίες δείχνουν την πληρωμή των εξοπλιστικών από τις τράπεζες!!!
  • Η αισχροκέρδεια υπέρ των τραπεζών και εις βάρος των πολιτών με την βοήθεια της Ε.Κ.Τ. σε ολόκληρο το μεγαλείο της: Δανεισμός των κρατών της ευρωζώνης μέσω των τραπεζών της κάθε χώρας και όχι απευθείας στις κυβερνήσεις όπως συμβαίνει στη FED(Να θυμίσω πως η Ε.Κ.Τ. δάνεισε περίπου 40δις τις τράπεζες με 1% οι οποίες στη συνέχεια δάνεισαν στο ελληνικό κράτος το ίδιο χρήμα με 4%)!!!
  • Κατά τη διάρκεια της χρηματοπιστωτικής κρίσης παρατηρήσαμε τη στήριξη των τραπεζών (Ε.Ε., Ε.Κ.Τ., Κυβερνήσεις, Πολίτες ) με το μικρότερο δυνατό οικονομικό κόστος και χαμηλά επιτόκια σε μία προσπάθεια ομαλοποίησης και ηρεμίας της κατάστασης.
    Αντίθετα στην περίπτωση των δημοσιονομικών και ειδικότερα του χρέους της Ελλάδας διαπιστώσαμε μία πρωτοφανή και άνευ προηγουμένου ομαδική επίθεση από τα ΜΜΕ, από την ΕΕ, ΔΝΤ, ΕΚΤ, τράπεζες, διεθνείς οίκους αξιολόγησης κ.λπ. και ληστρικά επιτόκια.
  • Η Eurostatπαρουσιάζεται άλλοτε να συμφωνεί και άλλοτε να διαφωνεί, άλλοτε να δέχεται και άλλοτε να αρνείται τα στατιστικά στοιχεία της Ελληνικής οικονομίας, χωρίς εμφανή αιτιολογία.

 

 

Συνοψίζοντας παρατηρούμε πως αυτό που μας αναφέρουν ως χρέος αφενός δεν μας αποδεικνύουν με σαφήνεια και ακρίβεια για το πώς αυτό προήλθε, παρά υπάρχει ένα πολύ θολό τοπίο. Και εάν το χρέος είναι θολό, άρα απροσδιόριστο, άρα υποκειμενικό είναι δικαίωμα καθενός να το αρνηθεί.

Αφετέρου βλέπουμε πληθώρα οικονομικών παραβάσεων και αλχημειών που ακόμη μέχρι και σήμερα δεν είναι γνωστή η επίδρασή τους στο χρέος αλλά και πληθώρα οικονομικών απατών για τα οποία κανείς ποτέ δεν κατηγόρησε κανένα πολίτη.

Όλοι όμως έρχονται την ύστατη στιγμή και καλούν τους πολίτες να αναλάβουν την πληρωμή του !!!!!

Και επιπλέον καλούμαστε να πληρώσουμε χρήμα το οποίο δεν έχει αγοραστεί από κάπου αλλά αντίθετα έχει τυπωθεί !!!!!!!

 

 

 

Και κλείνοντας θα ήθελα να αναφερθώ στα παράδοξα των τραπεζών.

 

Α) Όχι μόνο μπορούν να δανείσουν χρήμα που δεν έχουν, αλλά κερδίζουν από αυτό με τη μορφή των επιτοκίων!!!

Β) Συνιδιοκτησία του πλούτου. Είναι εντελώς παρανοϊκό ο πλούτος καθενός να ανήκει ουσιαστικά σε άλλους. Αυτό που θα έπρεπε να συμβαίνει είναι το κέρδος της τράπεζας από τις χρηματοοικονομικές εργασίες να επιμερίζεται αναλογικά στους ιδιοκτήτες του πλούτου- χρήματος, δηλαδή στους καταθέτες και όχι στους μετόχους της τράπεζας.

Γ) Είναι παράλογο οι μέτοχοι άρα και οι ιδιοκτήτες μίας τράπεζας να είναι διαφορετικοί από τους πραγματικούς ιδιοκτήτες του πλούτου!!!!

Γ) Είναι παράλογο να υπάρχει διαφορά στο επιτόκιο καταθέσεων από τις αυξήσεις των μισθών στους εργαζόμενους, αφού και τα δύο έχουν σαν βάση το πληθωρισμό. Δηλαδή με την αιτιολογία του πληθωρισμού (δεν θα εξετάσουμε εδώ εάν είναι σωστή ή όχι και πως χρησιμοποιείται) διαφορετική ποσοστιαία αύξηση δίνεται στο χρήμα που υπάρχει (καταθέσεις) και διαφορετική στο χρήμα που παράγεται (μισθοί)!!!!

Δ) Το χρήμα από τις τράπεζες θα πρέπει να δανείζεται για επενδύσεις και όχι για κατανάλωση.
Ερωτώ τους καταθέτες: τι θα σκεπτόσασταν εάν γνωρίζατε πως τις δικές σας καταθέσεις, δηλαδή τον πλούτο σας η τράπεζα τις δάνεισε σε κάποιον ο οποίος θέλοντας να κάνει μεγάλη ζωή, «χάλασε» τα χρήματα σας σε αγορές αυτοκινήτων, κινητών και σε ταξίδια και τώρα δεν έχει να πληρώσει. Είμαι σίγουρος πως εάν συνειδητοποιούσατε τι συνέβη στον πλούτο σας το λιγότερο που θα κάνατε είναι να πάτε στην τράπεζα και τα κάνετε λαμπόγυαλο.
Για να γίνει ποιο κατανοητό, τι θα λέγατε σε κάποιον ανεύθυνο και τεμπέλη που έστω και με υποθήκη του σπιτιού του σας ζητούσε να του δανείσετε χρήματα για να αγοράσει την πολυτελή BMWπου πάντα ονειρευόταν και για να κάνει πολυτελείς διακοπές σε εξωτικά νησιά; Μάλλον θα τον πετάγατε έξω με τις κλωτσιές.

 

Ε) Ιδιοκτησία τράπεζας από παράγοντα εκτός οικονομίας.
Για παράδειγμα, τι θα λέγατε εάν η SocieteGeneralπου εξαγόρασε την Γενική Τράπεζα έκλεινε κάποια στιγμή το υποκατάστημά της στην Ελλάδα και όπως είναι φυσικό μετέφερε και τον πλούτο σας μακριά από εσάς; Πώς μπορεί να συμβεί αυτό; Ένα παράδειγμα είναι οι πρόσφατες, στημένες ή όχι χρεοκοπίες χρηματοπιστωτικών οργανισμών. Είναι όμως τόσο θολό το νομικό πλαίσιο, που μπορεί να συμβεί και με διαφορετικούς χρηματοοικονομικούς τρόπους. Ή ένα άλλο παράδειγμα: τι θα σκεπτόσασταν εάν τα υποκαταστήματα της Εθνικής Τράπεζας στη Ρουμανία έκλειναν και ταυτόχρονα μετέφεραν και τον πλούτο των Ρουμάνων στην Ελλάδα;

 

 

 

ΠΗΓΕΣ (ενδεικτικά άρθρα)

Στατιστικά στοιχεία

Σκάνδαλο ελληνικών στατιστικών στοιχείων: Ας αποφασίσει η Δικαιοσύνη… – http://www.eurocapital.gr/index.php/permalink/7877.html

Η ΕΣΥΕ δεν εμπλέκεται στην αναθεώρηση του ελλείμματος, λέει ο κ. Μ.Κοντοπυράκης – http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=16&artId=295969&dt=26/10/2009#ixzz0moG7NctY, http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=16&artId=295969&dt=26/10/2009

ΧΡΩΣΤΑΜΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΑΚΟΜΗ ΤΟΥ ΟΘΩΝΑ – http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&artid=308698&ct=16&dt=10/01/2010

Οι αυταπάτες περί συναίνεσης τελείωσαν – http://www.antinews.gr/?p=35156

Δείχνει τον υπουργό Οικονομικών για την παραποίηση των στοιχείων – http://www.antinews.gr/?p=34977

Τεράστια η ευθύνη Αλογοσκούφη για το σημερινό χάλι – http://www.reporter.gr/%CE%91%CF%80%CF%8C%CF%88%CE%B5%CE%B9%CF%82/%CE%91%CF%80%CF%8C-%CE%B8%CE%AD%CF%83%CE%B5%CF%89%CF%82/%CE%86%CE%B3%CE%B3%CE%B5%CE%BB%CE%BF%CF%82-%CE%A3%CF%84%CE%AC%CE%B3%CE%BA%CE%BF%CF%82/item/139804-%CE%A4%CE%B5%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84

Εξηγήσεις Αλογοσκούφη για απογραφή, στοιχεία Eurostat και καταγραφή αμυντικών δαπανών – http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=571414

Απογραφή, καταγραφή… διαγραφή – http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=101890

Συνωμοσία και απάτη

Griechen aller Länder, vereinigt euch! – http://www.jungewelt.de/2010/02-24/021.php

Έλληνες όλου του κόσμου ενωθείτε – http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1135853

Έλληνες όλου του κόσμου ενωθείτε – http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&date=01/03/2010&s=edw-radio-e

Eurostat: ερευνά το ρόλο της Goldman Sachs στην παραποίηση του χρέους – http://www.i-live.gr/news-eurostat-goldman-sachs-national-debt/

Βοήθησε η Goldman Sachs να συγκαληφθεί το χρέος της Ελλάδας; – http://www.i-reportergr.com/2010/02/goldman-sachs.html

Η απάτη της Ν.Δ. με το έλλειμμα – http://www.protothema.gr/politics/article/?aid=61614

Πετάξτε έξω την Goldman Sachs – http://www.antinews.gr/?p=40190

Υπάρχει αγγλοσαξωνική συνωμοσία κατά του ευρώ; http://www.newstime.gr/?i=nt.el.article&id=33200

Κατατέθηκε η πρόταση εξεταστικής για τα παραποιημένα οικονομικά στοιχεία – http://www.inews.gr/29/katatethike-i-protasi-exetastikis-gia-ta-parapoiimena-oikonomika-stoicheia.htm

Τράπεζες

Tράπεζες θα πληρώσουν το στρατιωτικό χρέος… – http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economy_100073_20/09/2003_77457

Τράπεζες: υπερκέρδη 1,5 δισ. με… χορηγό τους φορολογουμένους – http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&artid=4533807&ct=3

Τράπεζες: Πως κερδίζουν 1 δισ. Ε χωρίς να «κοπιάζουν» – http://www.sofokleous10.gr/portal2/toprotothema/toprotothema/—1—–lr-2009042811126/

Χάρισμα 50 δις € από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) προς τις Τράπεζες – http://www.economist.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=6380:-50-&catid=6&Itemid=31

Ειδικοί λογαριασμοί

Στον προϋπολογισμό οι ειδικοί λογαριασμοί – http://www.euro2day.gr/article/354295/ArticleDetails.aspx

Εντάσσονται στον προϋπολογισμό οι περίπου 200 ειδικοί λογαριασμοί – http://www.express.gr/news/finance/68455oz_2008082868455.php3

Οι υπουργοί δεν θέλουν κατάργηση των Ειδικών Λογαριασμών
http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&artid=186870&ct=3&dt=17/02/2008#ixzz0mogKxSxk

Το δημόσιο χρέος «φορτώθηκε» με 17 δισ. την τελευταία 10ετία – http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11379&subid=2&pubid=8984907

Τρία δισ. στη μαύρη τρύπα των ειδικών λογαριασμών – http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=113196

Διαχείριση 3 δισ. ευρώ ερήμην της Βουλής – http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=512470

Ειδικοί λογαριασμοί: Αδιαφανής δημοσιονομική διαχείριση – http://www.paron.gr/v3/new.php?id=12956&colid=&catid=27&dt=2007-03-11%200:0:0

Διάφορα άρθρα

Οι τράπεζες δεν έχουν καμία υποχρέωση να προωθούν το δημόσιο καλό! – http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11826&subid=2&pubid=11321006

Κέρδη 335% λόγω κρίσης – http://tvxs.gr/news/%CE%AD%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%88%CE%B1%CE%BD-%CE%B5%CE%AF%CF%80%CE%B1%CE%BD/%CE%B7%CF%80%CE%B1-%CE%BA%CE%AD%CF%81%CE%B4%CE%B7-335-%CE%BB%CF%8C%CE%B3%CF%89-%CE%BA%CF%81%CE%AF%CF%83%CE%B7%CF%82-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B3%CE%B9%CF%8E%CF%81%CE%B3%CE%BF%CF%85-%CE%B4%CE%B5%CE%BB%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%AF%CE%BA

http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?t=4419

Η Ευρώπη παραβίασε όλους τους κανόνες της – http://www.sofokleous10.gr/portal2/toprotothema/toprotothema/2010-05-02-20-32-53-2010050222752/

Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ – http://www.sofokleous10.gr/portal2/toprotothema/toprotothema/2010-04-30-20-56-09-2010043022746/

Πως οι τράπεζες «τσεκουρώνουν» τους μικροκαταθέτες… – http://www.banksnews.gr/portal/home-page/124-top-story/375—-lr–

Η Ελλάδα, η Goldman Sachs και οι περιπτώσεις Γαλλίας – Ιταλίας – http://www.reporter.gr/%CE%91%CF%80%CF%8C%CF%88%CE%B5%CE%B9%CF%82/%CE%91%CE%BD%CE%B5%CE%BC%CE%BF%CE%B4%CE%B5%CE%AF%CE%BA%CF%84%CE%B7%CF%82/item/144186-%CE%97-%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1,-%CE%B7-Goldman-Sachs-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BF%CE%B9-%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%B9%CF%80%CF%84%CF%8E%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CE%93%CE%B1%CE%BB%CE%BB%CE%AF%CE%B1%CF%82-%CE%99%CF%84%CE%B1%CE%BB%CE%AF%CE%B1%CF%82

Εάν ένας πολιτικός σε  μια χώρα κερδίζει εκλογές λέγοντας συνειδητά ψέματα;   http://apolitik.pblogs.gr/2010/02/ean-enas-politikos-se-mia-hwra-kerdizei-ekloges-legontas-syneidh.html

 

 

 

 

 

 


 

[1] (Όπως επίσης κανείς δεν μιλάει σήμερα για την κρίση στην οικονομία που οφείλεται στην καταστροφή της παραγωγής !!!! στη Ελλάδα, την Ευρώπη αλλά και γενικότερα στις υποτιθέμενες μεγάλες οικονομίες του κόσμου. Μία παραγωγή η οποία έχει μεταφερθεί για λόγους μείωσης του κόστους σε τριτοκοσμικές χώρες. Οι μόνοι που επιδιώκουν και επωφελούνται από αυτή τη μεταφορά της παραγωγής είναι οι τραπεζίτες, οι έμποροι που δραστηριοποιούνται παγκόσμια (και όχι τοπικά) και μερικώς οι βιομήχανοί – ιδιοκτήτες εργοστασίων.

[2] Να σημειωθεί πως κακώς το Α.Ε.Π. εννοιολογικά μεταφράζεται ως Ανάπτυξη. Η σωστή εννοιολογική προσέγγιση του Α.Ε.Π. είναι Αύξηση Οικονομικής Δραστηριότητας

[3] Στο σημείο αυτό που μιλάμε για σχέδιο αύξησης δημοσίου χρέους, ίσως να πει κάποιος πως ζούμε σε μία ελεύθερη οικονομία και πως αυτό προήλθε από τη μετακίνηση της παραγωγής εκτός επικράτειας για λόγους κόστους. Αυτό μόνο επιχείρημα δεν είναι καθώς η οικονομία δεν είναι μόνο παραγωγή αλλά και κατανάλωση. Επίσης αυτό είναι παράλογο εκτός και εάν ο όρος Ελεύθερη Οικονομία συνδέεται μόνο με το κέρδος των τραπεζών και όχι με την παραγωγή. Από την στιγμή όμως που υπάρχει ο όρος οικονομία, θεωρείται αυτονόητο πως προστατεύει πάντοτε τον θεμέλιο λίθο της που είναι η παραγωγή.

Γράψτε το σχόλιό σας 3039 Συνολικές προβολές, 1 σήμερα |
Παρακολούθηση της συζήτησης με RSS

2 απαντήσεις στο “Δημόσιο χρέος = Πέτσινο χρέος Νο2”

Trackbacks

  1. Greek-politics.gr » Blog Archive » Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος – Η αποεθνοποίηση προχωρεί…  
  2. Greek-politics.gr » Blog Archive » Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος – Η αποεθνοποίηση προχωρεί…  

Γράψτε το σχόλιό σας

Για να αποστείλετε το σχόλιό σας, παρακαλούμε εισάγετε τον απαιτούμενο αριθμό: * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.