| Mobile | RSS

Ντανιέλ Κον Μπεντίτ – Δανιήλ Κοέν Μπεν-τίτ

Ημερομηνία δημοσίευσης: 15 February, 2013
Δεν υπάρχουν σχόλια | Κατηγορία: Κοινωνία, Οικολόγοι Πράσινοι, Πολιτική

Αντιγράφουμε αποσπάσματα από το άρθρο της εφημερίδας Έθνος της 15-2-2013 με τίτλο “Αντίο στην πολιτική από τον κόκκινο Ντάνι” – http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22769&subid=2&pubid=63783284

—   Στη συνέχεια τα αποσπάσματα   —

Ο «κόκκινος Ντάνι», που τα τελευταία χρόνια ήταν? Πράσινος, έκανε την αναγγελία της «συνταξιοδότησής» του με την κυκλοφορία του βιβλίου του «Κατάργηση των πολιτικών κομμάτων; Σκέψεις από έναν απάτριδα και ανένταχτο σε κόμμα» χθες στη Γαλλία, όπου λεει ότι θα ήθελε να είναι υποψήφιος και για την Ελλάδα.

(…)

Ο Κον Μπεντίτ, που υπήρξε ευρωβουλευτής τόσο με το γερμανικό όσο και με το γαλλικό κόμμα των Πρασίνων, ήθελε να λάβει μέρος σε ένα «οικολογικό ψηφοδέλτιο στην Ελλάδα» και αργότερα να είναι υποψήφιος για την προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής».

(…)

ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΩΣ ΤΗΝ ΕΥΡΩΒΟΥΛΗ
Εμβληματική μορφή στον «Μάη του ’68»

Ο γερμανικής καταγωγής Ντανιέλ Κον Μπεντίτ υπήρξε ένας από τους ηγέτες του επαναστατικού «Μάη του ’68» στο Παρίσι, όταν ως φοιτητής Κοινωνιολογίας βρισκόταν στη Γαλλία. Μια φωτογραφία του από την εποχή εκείνη που έγινε διάσημη τον δείχνει να προκαλεί έναν αστυνομικό. Το παρατσούκλι «κόκκινος Ντάνι» το κέρδισε χάρη στην ιδεολογία του αλλά και στο χρώμα των μαλλιών του. Το γαλλικό κομμουνιστικό κόμμα, πάντως, δεν είχε στηρίξει τους φοιτητές και είχε αποκαλέσει τον Ντάνι «Γερμανό αναρχικό», ενώ οι αντίπαλοί του, εκμεταλλευόμενοι τη γερμανική του υπηκοότητα, τον διώχνουν από τη χώρα.

(…)

Επειτα από μια αναγκαστική εξορία στη Γερμανία, στη Φραγκφούρτη, στη διάρκεια της οποίας γίνεται ένας από τους ιδρυτές της ομάδας Επαναστατική Πάλη, πήρε τον δρόμο της πολιτικής. Σταδιακά, αρχίζει ολοένα και περισσότερο να ευαισθητοποιείται στα περιβαλλοντικά θέματα και στον πυρηνικό αφοπλισμό, ενώ το 1984 προσχωρεί στο Γερμανικό Πράσινο Κόμμα. Λίγο αργότερα εκλέγεται αντιδήμαρχος της Φρανκφούρτης και το 1994 ευρωβουλευτής. Το 1999 ξαναγυρίζει στη Γαλλία, όπου θα ηγηθεί του Γαλλικού Πράσινου Κόμματος. Το ανήσυχο πνεύμα του, ωστόσο, δεν φαίνεται να μπορεί να περιοριστεί σε κομματικά στεγανά κι έτσι φτάνει στο σημείο να κατακρίνεται από μεν τους δεξιούς για τις θέσεις του υπέρ των μεταναστών, για τη νομιμοποίηση των μαλακών ναρκωτικών και την εγκατάλειψη της πυρηνικής ενέργειας και από τους αριστερούς για τις απόψεις του υπέρ της φιλελεύθερης αγοράς, υπέρ της παρέμβασης στη Βοσνία και το Αφγανιστάν, καθώς και για τις συνεργασίες του με Κεντρώους.

Ξαναστρέφεται στη Γερμανία, όπου επανεκλέγεται ευρωβουλευτής το 2004, ενώ το 2009 δεν δίστασε να κατακρίνει τον Πάπα Βενέδικτο XVI όταν κατά την περιοδεία του στην Αφρική παρότρυνε τον κόσμο να μη χρησιμοποιεί προφυλακτικό.

Γράψτε το σχόλιό σας 1935 Συνολικές προβολές, 2 σήμερα |

Γράψτε το σχόλιό σας

Για να αποστείλετε το σχόλιό σας, παρακαλούμε εισάγετε τον απαιτούμενο αριθμό: * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.