| Mobile | RSS

Πολιτικοί & Αριθμολαγνεία

Ημερομηνία δημοσίευσης: 15 March, 2008
Δεν υπάρχουν σχόλια | Κατηγορία: Πολιτική

Διάφορα – Αριθμολαγνεία

Αριθμολαγνεία

Ένα καταπληκτικό γεγονός που συμβαίνει στην Ελλάδα, είναι η τεράστια αγάπη των πολιτικών για τους αριθμούς. Όταν αναφέρουν αριθμούς, το κάνουν με τέτοιο τρόπο λες και κάνουν ερωτική εξομολόγηση! Και μάλιστα δεν ξεχνούν να τους αποκαλούν αδιάσειστα στοιχεία, τεκμήρια και μάρτυρες της εργασίας και παραγωγικότητάς τους.

Οι αριθμοί πάνω απ’ όλα. Αν το λένε οι αριθμοί κανείς δεν μπορεί να τους διαψεύσει.

Τα προβλήματα της  ερμηνείας των αριθμών από τους πολιτικούς

  • Τα ίδια βλέπουν αλλά διαφορετικά καταλαβαίνουν: Το πρόβλημα με τους αριθμούς είναι πως οι πολιτικοί φοίτησαν σε διαφορετικά σχολεία με αποτέλεσμα να βλέπουν τον ίδιο αριθμό αλλά να καταλαβαίνουν διαφορετικά πράγματα. Με αυτόν τον τρόπο θέλουν να αναδείξουν προφανώς τα μεγάλα κενά στην εκπαίδευση και να δηλώσουν την αντίθεσή τους στο εκπαιδευτικό μας σύστημα και στον εκάστοτε υπουργό παιδείας.
  • Διαφορετικές πηγές: Πως γίνεται οι ίδιοι ελληνικοί οργανισμοί να δίνουν διαφορετικά στοιχεία σε κάθε κόμμα, δεν μπορώ να καταλάβω. Μόνο υποθέσεις να κάνω μπορώ:
    • Υπόθεση 1: Οι οργανισμοί εκδίδουν στοιχεία κατά παραγγελία.
    • Υπόθεση 2: Οι οργανισμοί εκδίδουν στοιχεία που τα αποτελέσματα τους εμπεριέχουν στοιχεία χρησμού. Έτσι κάθε πολιτικός έχει το ελεύθερο να  τα ερμηνεύει όπως θέλει.
    • Υπόθεση 2: Οι εκτυπωτές των οργανισμών δεν έχουν μελάνι με αποτέλεσμα να μην είναι ευδιάκριτα τα στοιχεία.
  • Διαφορετικές μέθοδοι σύγκρισης: Οι μέθοδοι σύγκρισης και ανάλυσης των αριθμών που χρησιμοποιούν είναι υποκειμενικές και ποτέ οι ίδιες. Πολλές φορές χρησιμοποιείται η μέθοδος «ό,τι μας συμφέρει». Για παράδειγμα εάν η ανεργία τον Ιανουάριο του 1821 ήταν 13%, τον Ιανουάριο του 1453 20% και σήμερα είναι19%, για τους μεν υπάρχει σημαντική μείωση κατά 1%, για τους δε υπάρχει εκρηκτική αύξηση κατά 6%. Ο νοών νοείτω!
  • Διαφορετικότητα στοιχείων. Οι συγκρίσεις γίνονται με στοιχεία από διαφορετικούς οργανισμούς (όταν τυχαίνει τα στοιχεία από τον ίδιο οργανισμό να συμπίπτουν). Για παράδειγμα οι μεν χρησιμοποιούν στοιχεία της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας ενώ οι δε χρησιμοποιούν στοιχεία της Ευρωπαϊκής αντίστοιχης. Αποτέλεσμα όλοι να έχουν δίκιο και όλοι να είναι κερδισμένοι. Και προ πάντων κερδισμένοι οι Έλληνες πολίτες.

Σε όλα τα παραπάνω που ανέφερα θέλω να παρατηρήσω τα εξής:

Οι πολιτικοί που συμπεριφέρονται και λειτουργούν με βάση τις παραπάνω τακτικές πόσο αξιόπιστους και σοβαρούς θεωρούν τους εαυτούς;
Οι παραπάνω τακτικές οδηγούν σε συμπεράσματα και υποθέσεις ότι αφού χρησιμοποιούν διαφορετικές τεχνικές και στοιχεία σύγκρισης τότε

  • Θέλουν να αποκρύψουν την αλήθεια στους Έλληνες πολίτες, αποκρύπτοντας έτσι τα λάθη και τις παραλείψεις τους
  • Θέλουν να παραπλανήσουν τον ελληνικό λαό για διαφόρους λόγους όπως το να κερδίσουν τις επόμενες εκλογές, τη γνωστή σε όλους μας ψηφοθηρία.

Και να επανέλθουμε πάλι στο θέμα των αριθμών.

Όταν οι αριθμοί δείχνουν σωστά, όλα βαίνουν καλώς.
Όταν δεν δείχνουν σωστά, φταίνε κατά προτεραιότητα

  • η προηγούμενη κυβέρνηση
  • οι συνδικαλιστές
  • οι κακοί επαγγελματίες
  • οι πολίτες

Ποτέ δεν φταίνε και δεν ευθύνονται οι πολιτικοί και οι διορισμένοι από αυτούς υπάλληλοι, επιτροπές και πολιτικές.

Ενδεικτικά αναφέρουμε κάποια παραδείγματα αριθμολαγνείας:

Ανάπτυξη

Στην οικονομική ορολογία όταν αναφέρονται στην ανάπτυξη εννοούν την αύξηση του ΑΕΠ. Το ΑΕΠ, δηλαδή το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν είναι η συνολική αξία σε χρηματικές μονάδες των τελικών αγαθών και υπηρεσιών που παράγονται – καταναλώνονται σε μια χώρα σε ένα συγκεκριμένο έτος.

Άρα στη θεωρία, αύξηση του ΑΕΠ σημαίνει και οικονομική ανάπτυξη.

Οι πολιτικοί μας λοιπόν καυχιόνται για την συνεχή ανάπτυξη της Ελλάδας, επειδή το ΑΕΠ αυξάνεται χρόνο με τον χρόνο.
Δεν μας λένε όμως τις ποιοτικές παραμέτρους της ανάπτυξης.

Δηλαδή,

  • αναπτύσσονται όλοι ή μόνο λίγοι υμέτεροι με αποτέλεσμα να αυξάνεται η ανισότητα;
  • Η ανάπτυξη γίνεται μέσω δανεισμού ή μέσω ιδίων κεφαλαίων
  • Υπάρχει ισομερής ανάπτυξη σε όλους τους κλάδους της οικονομίας ή μόνο σε συγκεκριμένου κλάδους

Σήμερα λοιπόν η φοβερή ανάπτυξη της Ελλάδας (όπως υποστηρίζουν οι ενημερωμένοι πολιτικοί μας) στηρίζεται στο δανεισμό, στα κέρδη μεγάλων ομίλων και κυρίως στις υπηρεσίες;. Όλα τα υπόλοιπα, όπως πρωτογενής παραγωγή, μεταποίηση, ανάπτυξη σε όλους τους κλάδους και σε όλες τις περιοχές της Ελλάδας είναι ένα άπιαστο όνειρο για τους πολιτικούς και ένας εφιάλτης για όσους το ζουν. Ένας εφιάλτης που οι πολιτικοί αγνοούν ή εθελοτυφλούν και απαντούν «Ανάπτυξη»

————————————————————————————————————

Και για να ευθυμήσουμε λίγο με τα χάλια μας, έτσι για την ιστορία να θυμηθούμε την ιστορία που μας έκανε διεθνώς ρόμπες ξεκούμποτες, την ιστορία της αναθεώρησης του ΑΕΠ το 2007.

Ο υπουργός οικονομίας τότε – και εκπρόσωπος της κυβέρνησης – δήλωνε πως το ΑΕΠ δεν υπολογίζεται σωστά. Δηλαδή οι παράγοντες που το συνθέτουν και οι ποσοστώσεις αυτών δεν ήταν σωστές και έπρεπε να επανα-υπολογιστούν. Βέβαια αυτή ήταν η δικαιολογία. Το ζητούμενο ήταν η τεχνητή μείωση του δημόσιου ελλείμματος και του δημοσίου χρέους, μεγέθη τα οποία υπολογίζονται ως ποσοστά του ΑΕΠ. Για θέματα δηλαδή που χρόνια τώρα μας κυνηγάνε αυτοί οι κακοί άνθρωποι της Ε.Ε.. Και ταυτόχρονα η μείωση των παραπάνω θα έδινε στη χώρα μας κάποια πλεονεκτήματα όπως βελτίωση των συνθηκών δανεισμού και άλλα τα οποία μόνο οι πολιτικοί γνωρίζουν.

Εμείς λοιπόν με την δημιουργική μας λογιστική παρουσιάσαμε ένα νέο ΑΕΠ αυξημένο κατά 25,7% η Ε.Ε. τελικά δέχθηκε 9,6%.

Αφού λοιπόν είστε πλουσιότεροι κατά 9,6% (μας είπε η Ε.Ε.) αυξήστε την ετήσια συνδρομή σας στον κοινοτικό προϋπολογισμό κατά 400 εκ. € / έτος δεν θα έχετε δικαίωμα να συμμετέχετε στο Ταμείο Συνοχής μετά το 2010 χάνοντας έτσι πόρους 1,5 δισ. Ευρώ έως το 2013. Και για να μην ξεχνιόμαστε δώστε μας πίσω όσα χρήματα παραπάνω πήρατε (από το 2003 αν δεν κάνω λάθος).

Γιατί γίναμε ρόμπα; Διαβάστε τι έγραψαν το Cnn και η guardian.

http://money.cnn.com/galleries/2007/biz2/0701/gallery.101dumbest_2007/39.html

http://www.guardian.co.uk/world/2006/sep/30/nicholaswatt.mainsection

————————————————————————————————————

Ανεργία

Η ανεργία μειώνεται αλλά παράλληλα αυξάνεται. Είναι το νέο πρόβλημα που καλείται να λύσει η μαθηματική εταιρεία. Διότι ενώ στους αριθμούς η ανεργία φαίνεται βελτιωμένη, η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Οι πολιτικοί του κυβερνόντος κόμματος μας δείχνουν με χαρά τους αριθμούς που έχουν πετύχει και οι υπόλοιποι της αντιπολίτευσης μας δείχνουν άλλους χειρότερους.

Η εργασία και η ανεργία έχει άμεση σχέση με την ανάπτυξη και το που παρουσιάζεται αυτή. Για παράδειγμα, η Ελλάδα πριν τους Ολυμπιακούς αγώνες κατέγραφε μεγάλα επίπεδα ανάπτυξης που οφειλόταν στην οικοδομική δραστηριότητα. Ταυτόχρονα με την ανάπτυξη είχε μειωθεί και η ανεργία. Όταν τελείωσαν τα έργα μειώθηκε η ανάπτυξη και ταυτόχρονα αυξήθηκε η ανεργία.

Σήμερα που ο δείκτης «ανάπτυξη» (και όχι η πραγματική ανάπτυξη) σχετίζεται με τις τράπεζες, τις μεγάλες πολυεθνικές και τις υπηρεσίες (κυρίως τον τουρισμό) και βασίζεται στο δανεισμό, μία πιστωτική κρίση ή κορεσμός της αγοράς, και πτώση του τουρισμού θα φέρει αντίστροφα αύξηση της ανεργίας. Το συμπέρασμα είναι λοιπόν πως, όταν η ανάπτυξη είναι ισομερής στις δραστηριότητες μίας οικονομίας, οι επιπτώσεις από διάφορες κρίσεις ή μεταβολές που συμβαίνουν έχουν μικρή και ομαλή επίδραση στην κοινωνία και ειδικότερα στην ανεργία – εργασία στο παράδειγμά μας. Όταν η ανάπτυξη βασίζεται σε λίγους κλάδους και στο δανεισμό, μικρές μεταβολές στα δεδομένα ή κρίσεις θα έχουν μεγάλη επίδραση στην κοινωνία και στην ανεργία στο παράδειγμά μας.

Μα θα μου πείτε, ανεργία λιγότερη του 8% δήλωνε η κυβέρνηση τον Σεπτέμβριο του 2007, λίγο πριν τις εκλογές. Ναι, αλλά αφενός να μας πουν τον χρησμό με τον οποίο ερμήνευσαν την κατάσταση της Ε.Σ.Υ.Ε. και αφετέρου ας μας αναφέρουν τα ποιοτικά χαρακτηριστικά του αριθμού όπως:

  • αυτός που έχει σπουδάσει γιατρός εργάζεται σαν γιατρός ή σαν σερβιτόρος
  • όλοι οι εργαζόμενοι απασχολούνται με πλήρες οράριο ή με μειωμένο.
  • Οι εποχιακά εργαζόμενοι προσμετρούνται  ή όχι
  • Οι συμβασιούχοι όμηροι των πολιτικών

Να θέσω επίσης ένα θέμα προς προβληματισμό.

Σύμφωνα με στοιχεία της ΕΣΥΕ η ανεργία το 2004 κυμάνθηκε στο 11% ενώ το 2007 στο 8%

Με την προϋπόθεση πως μείωση της ανεργίας σημαίνει περισσότερες παραγωγικές δυνάμεις, θα πρέπει αυτή η διαφορά του 3% στο παράδειγμά μας  να μεταφράζεται σε αύξηση της ανάπτυξης τουλάχιστον κατά 3%, αφού έχει γίνει ο αποπληθωρισμός.

Και για να τελειώνει το αστείο:

Πληθωρισμός

Οι τιμές των προϊόντων αυξάνονται αλλά ο πληθωρισμός παραμένει σταθερός ή μειώνεται σύμφωνα με τους πολιτικούς. Καλό λοιπόν είναι αφενός να μας δώσουν στοιχεία για το πώς διαμορφώνεται ο πληθωρισμός και αφετέρου να μας απαντήσουν στα ερωτήματα:

α) Γιατί μέρα με την ημέρα η αγοραστική αξία μας μειώνεται και γινόμαστε όλο και φτωχότεροι και

β) Γιατί θέλουν οι βουλευτές να αυξήσουν τους μισθούς και τις αποδοχές τους;

Γράψτε το σχόλιό σας 2702 Συνολικές προβολές, 1 σήμερα |

Γράψτε το σχόλιό σας

Για να αποστείλετε το σχόλιό σας, παρακαλούμε εισάγετε τον απαιτούμενο αριθμό: * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.